25.09.2014

Sevgili Saçlarım



Sevgili saçlarım,

Bu yazım size... Bugüne kadar üstüne çok düşünmediğim bir bağlılık varmış aramızda, şimdi anlıyorum. Yollarımızın ayrılacağını, bütün bu kemoterapi süreci başlamadan önce söylemişlerdi, hazırım sanıyordum, değilmişim...

Dün banyoda birden dökülmeye başlayınca, gözlerim dolu dolu oldu ister istemez. 2 haftadır belki dökülmesini erteler diye saçlarına tarak değdirmemek işe yaramıyormuş meğerse, kendimi kandırmışım.

9 aydır, düğünüm için kestirmeye kıyamadığım, bakım maskeleriyle sarıp sarmaladığım saçlarım, şu dökülme işi daha az dramatik olsun diye küt kestirmiştim sizi zaten. Etrafımda baştan kazıt moralin bozulmasın diyenler vardı ama bence sizle geçirdiğim 2 ekstra haftaya yine de değerdi.

Kendimi kötü hissettiğimde maşaladığım, bunaldığımda kafamda topladığım, şekil almamasından dert yandığım güzel saçlarım, yarın uzunca bir süre görüşmemek üzere ayrılıyoruz. Durup durup ağlamam bu yüzden. İçten içe biliyorum çocukluk yaptığımı, bunun tedavinin bir yan etkisi olduğunu, her şey bitince geri geleceğinizi. Elimde acayip mantıklı ve doğru açıklamalarım var ama elimde değil üzülmemek. Dışarıdan bakınca çok saçma, yaşayan olunca ne zormuş ayrılmak...

Yeni aldığım bonelerim, eşarplarım ve peruğumla sizsizliğin acısını dindirmeye çalışacağım. Biraz ağlayacağım, boşver diyenlere bolca kızacağım ama bir noktada aynada yeni halime gülümseyeceğim, gülümsemek zorundayım.

Geri dönmenizi dört gözle bekliyorum ama unutmayın...

Deniz

Fotoğraf: Bana ait, Holga ile çekildi

4 yorum:

Kitapsız Kedi dedi ki...

Blogunu sondan başa okudum. Önce hüzün, sonra sevinç yaşattın bana. Ne güzel yerler görmüş, ne güzel fotoğraflar çekmişsin. İlk başlarda daha çok yazmışsın, bence şimdi daha da çok yazmalısın. Babam prostat kanserinden ameliyat oldu 6 ay kadar önce. Şu anda çok çok iyi. Erken aşamada farkına varılması sayesinde tabi ki. Seninki gibi. Babamın doktoru ilk aşamalarında farkedilen prostat ve meme kanserlerinden korkmuyoruz artık demişti.Sen de korkma. Çok zor bir süreç, ama geçicek. Daha çok yaz, hem kendin için, hem de dediğin gibi birilerine yardımcı olabilmek adına, paylaşmak adına. Çok mutlu oldum seni tanıdığıma.

Deniz dedi ki...

Sevgili Kitapsız Kedi,

Yazdıkların için çok teşekkür ederim, beni çok mutlu ettin :) Babanın durumuna çok sevindim, çok daha iyi olsun umarım.
Daha çok yazmam için beni motive ettin, onun için ayrıca teşekkür ederim.

İyi ki yazmışsın...
Sevgiler,
Deniz

Sibel dedi ki...

Canim Bénim,
Hayatimin bir yerınde yolumun kesiştiği tatlı kuzenim, evet yazmalısın daha çok hem de, bende bu konuda konuşmayı tecrübe dinlemeyi sevmiyorum, ama senin tam anlamıyla gençlik enerjinle yazdığın bu yazıları merakla okudum.... Sanki senin yanındaymışım , Yanyana bir yolculuğa çıkmışız gibi.....

Deniz dedi ki...

Canım Sibel Ablam,

Yanımda olduğunu biliyorum...
Yanında olduğumu bil...

Seni seviyorum!
Deniz

Bunlar da ilginizi çekebilir;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...